محتویات سبد
(خالی)


فهرست موضوعی

ورود اعضاء
شناسه:
رمز عبور:
فراموشی رمز    

 
 

 

اخبار

  << قبلی   1   2   3   4   5   بعدی >>
 

به جاي گل براي بيماران كتاب ببريم

۱۰ بهمن ۱۳۹۴ ۱۱:۴۱:۳۴ ق.ظ

 

 

 


عباس کیارستمی و درس هایی از سینما

۶ بهمن ۱۳۹۴ ۱۱:۰۲:۲۵ ق.ظ

هرچند که در سالهای اخیر عباس کیارستمی همچون گذشته در زمینه فیلمسازی فعال نبوده و موفقیت های پیشین را تکرار نکرده، اما کماکان دعوتش به هر جشنواره با فیلم و بی فیلم؛ چه به عنوان داور و چه در جایگاه میهمان، خبر ساز بوده و دارای اهمیت. کیارستمی آنقدر در کارنامه‌اش موفقیت ثبت کرده که اعتبار و منزلتش محفوظ و حتی اگر فیلم تازه ای نسازد. با این شرایط دور از انتظار نیست اگر بسیاری دوست دارند در مقام شاگردی از دانسته های او استفاده کنند. هرچند که تجربه نشان داده فیلمسازی به سبک کیارستمی کاری ست که فقط از عهده خود او برمی آید!

اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد مصادف بود با اوج موفقیت های جهانی آثار کیارستمی، کم نبودند کسانی که پیش بینی می کردند این توفیق فصلی، و گذراست؛ زمانی هم که این فصل به پایان برسد نامی یخ از او برجای نخواهد مان! حذف جنبه های دراماتیک در روایت، واقعگرایی مبتنی بر تکنیک گریزی و از همه مهمتر رویکردی که او تلاش برای حذف کارگردانی از آن یاد کرده بود باعث شده بود برخی بر این باور باشند که این سینمای ضد قصه، نه به درد آموختن و آموزاندن سینما می خورد و نه احتمالا جایی در کتابهای تئوریک سینما پیدا خواهد کرد.                        


اما این تصورات برعکس از کار در آمد.  اعتبار و شهرت کیارستمی، ماندگار شد. ساخته های او در کتابهای تئوریک سینما به عنوان نمونه ها و شاهد مثالهایی که برای آموزش سینما مورد استفاده قرار گرفتند، از همه جالب تر نشستن او روی صندلی استادی در کارگا‌ههای آموزش فیلمسازی بود. کسی که از حذف کارگردانی می گفت حالا فیلمسازی را آموزش می داد.
به هر روی عباس کیارستمی امروز در جایگاهی قرار دارد که وقتی کارگاه سینمایی اش دایر باشد، فراوانند کسانی که دورترین مسافت ها را برای شرکت در آن طی می‌کنند؛ حال می خواهد این کلاس در شهر بزرگی در آمریکا باشد یا شهری کوچک در اروپا، در آسیای دور باشد یا در افریقای جنوبی! شهرت کیارستمی مرزها را در نوردیده و در چهارگوشه دنیا مشتاقان حضور در کارگاه های او فراوانند.

کتاب عباس کیارستمی و درس‌هایی از سینما که به قلم محمود رضا ثانی و به همت نشر معین منتشر شده است. از دل همین کارگاه های سینمایی بیرون آمده است. در فوریه سال ۲۰۱۲ میلادی عباس کیارستمی به دعوت مرکز فرهنگی شهرداری مورسیای اسپانیا برای دریافت نشان ابن عربی به مناسبت یک عمر دستاورد هنری، به اسپانیا رفت و قرار بر این شد که طی همین سفر کارگاه ۱۰ روزه‌ای نیز برای ۳۵ دانشجو که از سراسر دنیا خودشان را به مورسیا رسانده بودند، برگزار نماید.

محمودرضا ثانی‌، یکی از حاضران در این کارگاه بود که البته قبلا نیز تجربه آشنایی با کیارستمی را داشت. او زادهٔ آبادان است و تاکنون بیش از ۴۰ فیلم مستند و داستانی در ایران و کشورهای مختلف جهان ساخته است و از چندین جشنوارهٔ بین‌المللی هم جوایزی دریافت کرده است. ثانی  از شاگردان کیارستمی است و در چند کارگاه‌ فیلمسازی او شرکت کرده است؛ او در این کتاب دست به قلم شده است و با‌‌ همان شیوه و تکنیک‌های مستندگونه یکی از کارگاه‌های استاد را در اسپانیا به رشته تحریر آورده است.

کتاب «عباس کیارستمی و درس‌هایی از سینما» نوشته محمود ثانی برای نخستین‌بار با عنوان «کارگران مشغول کارند» توسط انتشارات هیوز پرس در آمریکا به دو زبان انگلیسی و اسپانیایی منتشر شد و پس از آن انتشارات معین متن فارسی این کتاب را منتشر و روانه بازار کرد.


شاید کیارستمی فیلمسازی نباشد که احاطه بر تکنیک سینما از ویژگی های بارز او محسوب شود، اما کارگاه های کیارستمی نکات آموختنی برای علاقمندان فیلمسازی کم ندارد. البته همانگونه که قابل پیش بینی است کیارستمی در برگزاری این کارگاه ها نیز روش متفاوت و خاص خود را دارد که در متن کتاب منعکس شده است: «در این سفر من همراه او و در کنارش بودم و حاصل این سفر درس هایی از اوست. به همین دلیل وظیفه خود دانستم که حاصل تجربیات این کارگاه ۱۰ روزه را برای دیگرانی که فرصت شرکت در این کلاس ها را پیدا نمی کنند نقل کنم و آنچه در کتاب «عباس کیارستمی و درس هایی از سینما» حاصل تجربیات این کارگاه ده روزه است. در واقع این کتاب برای دیگرانی است که فرصت شرکت در این کلاس ها را پیدا نمی کنند.»

ژان کلود کاریر فیلمنامه‌ نویس در بخش هایی از مقدمه ای که بر کتاب «عباس کیارستمی و درس هایی از سینما» نوشته است به این نکته اشاره کرده که عباس کیارستمی تنها سینماگری است که می تواند درس سینما بدهد اما خود درسی نگرفته است. او همچنین معتقد است نخستین درسی که باید از کیارستمی بیاموزیم این است که هرگز نمی توانیم فیلم هایی را که او ساخته است، بسازیم...

کیارستمی در این کارگاه قصد آموختن الفبای کارگردانی به حاضران را ندارد. در واقع همانطور که ژان کلود نیز اشاره دارد کیارستمی مصداق استادی ست که به شاگردانش می گوید که «چگونه کار کنند» نه اینکه «چکار کنند».

این مستندساز همچنین در بخش دیگری از مقدمه این کتاب به تفاوت کارگاه آموزش فیلمسازی و مدارس و دانشگاه های سینمایی از نگاه کیارستمی اشاره کرده است: از نظر کیارستمی عمده‌ترین تفاوت کارگاه ها با مدارس سینمایی در این است که در کارگاه دانشجویان بدون ترس شروع به ساخت فیلم می کنند. خیلی وقت ها فارغ التحصیلان مدارس سینمایی جرات ساخت فیلم را پیدا نمی کنند چون می خواهند تمام یافته و آموخته هایشان را در یک فیلم بگنجانند.

"عباس کیارستمی و درس هایی از سینما " آشکار می سازد که او در آموزش های خود علاقه ای به مباحث نظری ندارد بلکه سینماآموزان را وادار به عمل برای ساختن فیلم در مدتی کوتاه می کند و به آنها این جرأت را می دهد که با کمترین امکانات و زمان، زیاد فیلم بسازند و در بند خوب یا بد بودن آن نمانند و خود را در آموزه های متعارف در مدارس سینمایی گرفتار نسازند.
عباس کیارستمی در طول کارگاه درباره نکات مهم گوناگونی صحبت کرده است که محمود رضا ثانی آنها را در قالب سرفصل هایی در متن کتاب متمایز و تفکیک کرده است تا توجه خواننده بیشتر به آنها معطوف شود: «کار هنر، به فکر واداشتن است»، «لذت بخش ترین کار در سینما تجربه کردن است»، «چیزی که در کنترل ما باشد دیگر واقعیت است»، «ما از واقعیت چیز دیگری درمی‌آوریم که واقعیت شخصی ماست»، «زیبایی دردناک است و تحملش به تنهایی دشوار»، «جهان کار است و خداوند کارگر» و ... از جمله برخی از این سرفصل ها هستند.

رویکرد مستند محمود رضا ثانی باعث شده حس گزارشی مستند از حضور در این کارگاه ها به مخاطب منتقل شود. این کتاب برای آنها که شیفته فیلمسازی‌اند نکات خواندنی و جذاب فراوان دارد، تجربیاتی که هنگام قرار گرفتن پشت دوربین به آنها کمک می کند بر تردیدهای شان غلبه کرده و فیلم خود را بسازند، به خصوص اینکه فیلمساز یززگی چون کیارستمی را به عنوان راهنما در کنار خود دارند.


اسرار دنیای ریاضیات به زبان رمان

۲۹ دی ۱۳۹۴ ۰۱:۱۷:۳۶ ب.ظ

داستانهایی که ریشه در مسائل علمی یا فلسفی دارند از کارکردی چند وجهی برخوردارند. هم می توانند مورد علاقه داستان دوستان باشند و هم مورد توجه دوست‌داران مسائل علمی قرار گیرند به عبارت دیگر  هم مخاطب را سرگرم کنند و هم بر دانسته هایش بیفزایند.

انتقام فیثاغورث با عنوان فرعی داستانی از تاریخ ریاضیات، در این دسته آثار جای می گیرد. این رمان به خاطر همین یک حسن که می تواند علاقمندان ریاضی را که کمتر برای خواندن داستان حوصله و انعطاف نشان می دهند، به خود مشغول کرده و به داستان خواندن عادت دهد و یا فوائد آن را پیش روی‌شان قرار دهد، کار بسیار مهمی کرده است.


کتاب «انتقام فیثاغورت» نوشته آرتورو سانگالی با ترجمه مریم مفتاحی به همت انتشارات معین منتشر شده است. آرتورو سانگالی از اساتید ریاضیات دانشگاه پرینستون است. او در این کتاب کوشیده از ریاضیات و تصورات خاص خود از آن پرداختی جذاب ارائه کند. دغدغه او تنها پرداختن به فیثاغورث یا بخشی از زندگی او نیست، هر چند که در این کتاب به این مهم نیز پرداخته اما به نظر مهم ترین کار او ارائه تصویری متفاوت از ریاضیات است چیزی که اغلب تصورات خشک و منجمدی از آن داریم، اما در این کتاب آمیخته با هنر داستان نویسی شکل جذابی به خود گرفته است. حتی نویسنده گاه به شکلی داستان در داستان روایتهایی متکی بر ریاضیات و معماهای آن را به شکلی جذاب برای خواننده تعریف می کند.

فیثاغورث در تاریخ علم معروف است به مردی که موجب ارتقای ارزش ریاضیات شد. «سانگالی» نیز از فیثاغورث به عنوان نخستین فردی یاد می‌کند که در تاریخ علم به «پیرو عقلانیت» شهرت یافته است. با این حال فیثاغورث تمایل داشت، نه تنها به عنوان ریاضی‌دان بلکه به عنوان نظریه پرداز سیاسی و یا حتی آموزگار روحانی نیز مطرح شود.

همین مسئله به شخصیت فیثاغورث ابعاد چند وجهی و جذابی داده است؛ به خصوص وقتی توجه داشته باشیم که او معتقد بود روح انسانها در حیوانات حلول کرده و یا عقاید ویژه او درباره مجسمه الهی و... که همه و همه بر پیچیدگی این شخصیت تاریحی که کمتر به درستی قضاوت شده، می افزاید.

نویسنده «انتقام فیثاغورت» در این رمان جنبه های جذاب و خاصی از زندگی فیثاغورث را مورد توجه قرار داده است که متضمن جذابیت و کشش داستان او شده است. فیثاغورث در چهل سالگی به یونان رفت و در شهر کروتون ماندگار شد، در آنجا با فرقه‌ای پنهانی و اهل ریاضت آشنایی پیدا کرد. یک انجمن مذهبی و تشکیلات علمی که به کندوکاو در اسرار اعداد (ریشه و اصل همه چیز) می پرداخت. چنین فرقه ای برای آدمی همانند فیثاغورث بسیار جذابیت داشت به خصوص که او «عدد» را واقعیت زنده‌ای می دانست که ماهیتش باید شناخته می‌شد و هنوز ناشناخته بود.

«آرتورو سانگالی» در «انتقام فیثاغورث» با روایتی داستان‌وار در چهار بخش به گوشه هایی از زندگی و دغدغه‌های ذهنی فیثاغورث می‌پردازد که بسیاری از آنها برای ما ناشناخته است. اهمیت کار او وقتی مشخص می شود که توجه دشته باشیم از فیثاغورث دست نوشته ای باقی نمانده است، با وجود این نویسنده کوشیده پرده از جنبه های تاریک زندگی این شخصیت تاریخی و نظریات او در زمینه های مختلف بردارد. «آرتورو سانگالی» جنبه های حذاب داستانی را فراموش نکرده و روایتی جذاب و پرفراز نشیب را پیش روی خواننده گذاشته است. مارک کوهن، رمان ‏نویس آمریکایی درباره این اثر می نویسد:

«داستانی بسیار شیوا و بغایت گیرا. نویسنده، مفاهیم فلسفی و علمی را به زیبایی هر چه تمام‏‌تر در هم آمیخته و به شکل رمانی جذاب فراهم آورده است. شگفت آنکه توانسته مفاهیم را شرح دهد و به آنها از طریق گفتگوها و دیگر ابزار داستان‏ نویسی، جذابیت بخشد. کتاب حاضر رمان رازآلود و مهیجی است »

گریگری چایتین نیز درباره آن معتقد است: «بسیار جالب! اثری شگرف در فلسفۀ ریاضیات که به صورت رمانی اسرارآمیز درآمده و همچون فیلمی هیجان‏ انگیز در برابر دیدگان خواننده جلوه می‏کند.»

خلاصه سخن اینکه نویسنده کتاب، هم مخاطب را به خوبی سرگرم کرده هم درباره فیثاغورث چیزهای جذابی عنوان می کند تا ما او را فراتر از صاحب قضیه فیثاغورث درباره مثلث قائم الزاویه بدانیم! افزون برهمه اینها اطلاعات علمی جالبی به ما می دهد تا به کمک آن با تصویری از زندگی و چگونگی کار دانشمندان در سده های دور آشنا می شویم، با این حقیقت که جهان چگونه به مدد علم بدین جا رسیده است.


مردی که نبض داستانش هنوز می‌زند/ یادداشتی از عبدالرزاق پورعاطف

۱۹ دی ۱۳۹۴ ۰۱:۳۸:۴۸ ب.ظ

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- عبدالرزاق پورعاطف: در چهارمین روزِ زمستان سال 1310 احمد محمود به دنیا آمد. داستان‌نویسِ خلاق و بزرگی که 84سالگی‌اش را در نبودِ فیزیکی 13‌ساله‌اش جشن می‌گیریم تا تداعیِ لحظاتِ نابِ خوانشِ رمان‌ها و داستان‌هایش، ذهنمان را سرشار کند؛ خلوت‌های خوش غُور. طعمِ شیرین غرق شدن در جهان داستانی‌ِ «زمین سوخته»، «داستان یک شهر»، «مدار صفر درجه»، «آدم زنده» و «درخت انجیر معابد» هنوز زیر زبانِ ذهن‌مان است. مگر می‌شود آن ساعتِ شش صبح؛ لحظه‌ اعدام افسران ارتش را از یاد بُرد. صدای شلیک تیرها در گوشمان می‌پیچد و وسوسه‌ خواندن دوباره‌ «داستان یک شهر» و تبعید شدن با «خالد» را به سرمان می‌اندازد. یا «زمین سوخته» و آن انگشت کوچک دست که از بند دوم قطع شده است و هنوز هم سُبابه‌اش مثل یک درد، مثل یک تهمت و مثل یک تیر سه‌شعبه به قلبمان نشانه رفته است. چه بسیارند تصاویر پویا و زنده‌ای که احمد محمود با هنرمندی تمام در ذهن‌مان حک‌ کرد. او خالق شخصیت‌های فعال، مانا و جاودانی بود که همراهشان نفس کشیدیم و بزرگ شدیم.



جمال میرصادقی در یادداشت «داستان ایرانی، ارزشمند اما بدون حامی» که 17 آذر 94 در خبرگزاری ایبنا منتشر شد، جایگاه ادبی احمد محمود را تبیین می کند:

«از نویسندگان وطنی که می‌توانستند در جهان شناخته شوند ولی به دلیل ترجمه نشدن آثارشان دیده نشد می‌توان به احمد محمود اشاره کرد. این نویسنده به مراتب از نجیب محفوظ بهتر می‌نوشت اما نجیب محفوظ نوبل ادبیات را دریافت کرد در حالی که جز در مواردی محدود و به مدد چند ترجمه روسی، کسی خارج از ایران محمود را نمی‌شناسد.»

این جایگاه والا، محصول نزدیک به نیم قرن تلاش پیگیرانه در عرصه‌ داستان‌نویسی است؛ چنان خلاقانه و موشکافانه که درهای جدیدی به روی داستان فارسی گشوده شد. در این مقال مختصر، به یکی از خلاقیت‌های داستانی محمود می‌پردازم. او به تعریف جدید و نویی از داستان رسیده بود. در صفحه‌ی 15 کتاب «حکایت حال» -گفت‌وگوی لیلی گلستان با احمد محمود- نظریه‌ خود را چنین توضیح می‌دهد:

«...داستان، تعریف حرکت، تعریف اشیاء و یا حوادث نیست. بلکه تعریف است در حرکت. رمان موجودی است زنده. در رمان، نبض باید در لحظه لحظه‌ی اشیای طبیعی و غیرطبیعی، در انسان و در کلام بزند. اگر لازم باشد و طبیعت داستان ایجاب کند که این زدن نبض در جایی کُند شود، می‌شود، ولی اگر زدن این نبض بی‌دلیل سست شود، داستان از قوام می‌افتد، و اگر متوقف شد، داستان می‌میرد. پس نبض باید بزند.»

برای درک این مفهوم، سراغ رمان «مدار صفر درجه» می‌رویم؛ جلد سوم، صفحه‌ی1358. جایی که «باران» منتظر «مائده» است و محمود بی‌قراری و انتظار بی‌صبرانه «باران» را توضیح و تعریف نمی‌کند، بلکه آن را به تصویر می‌کشد. او با جملات کوتاه و کوبنده، ضرباهنگ بی‌قراری را می‌نویسد و می‌نوازد. گویی رمان از موسیقی متن برخوردار است. اضطراب و نگرانی به شکل بسیار هنرمندانه و غیرمستقیم به جان مخاطب ریخته می‌شود و گریبان خواننده را سخت می‌فشرد:

«...تو حیاط آشوب بود، باران شلاقی بود و دور، آسمان غُرنبة سنگین بود. باران در را بست. چراغ اتاق را روشن کرد. نامه‌ی کتایون دستش بود. نشست پای منقل. لیوان چای را برداشت - سرد بود. به پاکت نگاه کرد و چای خورد. نامه را بار دیگر خواند و گذاشتش تو جیب. باز، سیگار گیراند. برخاست، پتو و متکا را از کنج اتاق آورد. دراز کشید. دستش با سیگار بالای منقل بود. غلت زد. سیگارِ نکشیده را چپاند تو خاکستر منقل. ساعد دست را گذاشت رو پیشانی – باز غَلت زد. نشست. سیگار را از تو خاکستر برداشت و روشنش کرد. چند پک زد. خاموشش کرد. خوابید. پتو را کشید رو سینه. بار دیگر نشست. برخاست. به عکس مائده نگاه کرد. دستش به جیب رفت. خالی آمد بیرون. رفت طرف در اتاق. پشت در ایستاد. صدای تند باران بود – رو سقف، تو حیاط. برگشت. پتو را تا کرد. متکا را گذاشت رو پتو و گذاشتشان زیر بالش و پاها را کشید. انگار که صدای در خانه آمد. گوش تیز کرد. بار دیگر نصفه سیگار را از تو خاکستر برداشت. گیراندش و پک زد. دود تو گلویش شکست. سرفه کرد، سرفه کرد، سرفه کرد – در اتاق باز شد. مائده بود. باران، یکهو از جا برخاست– ((ئومدی؟))...»

 



پنجاه تا شصت فعل به کار رفته است تا فضای داستان ساخته و احساسات درونی «باران» متبلور شود. همچنین با ورود «مائده»، «باران» نیز آرام می‌شود. وانگهی شدت ریزش باران با حالت درونی «باران» ارتباط مستقیم و لطیفی دارد. این شیوه و اسلوب در مونولوگ دو صفحه‌ پایانی داستان کوتاه «کجا میری ننه امرو؟» از مجموعه داستان «دیدار» نیز به زیبایی مورد استفاده قرار گرفته است. نویسنده لباس «ننه امرو» را توصیف نمی‌کند. نمی‌گوید که سردش شده است یا گرم، بلکه ضمن مونولوگ «ننه امرو»، همه چیز نمایانده می‌شود:

«...وُی پُختم – پَه چه سی ئی نیمتنه‌ی صاحب مرده اَ تنم درنمیاد – خو دربیا جامانده. پُختم، ئووفه! راحت شدم...»
«ننه امرو»، نیمتنه را از تن درمی‌آورد. گرمش شده است.
«...پَه سی چه دستم میلرزه – یخ کردم، قرار بگیر آخر! سی چه ئیقد میلرزی دلِ تیرخورده – نیمتنه کجاست پَه چارقدم کو؟...» 
سردش شده است، دنبال نیمتنه و چارقد می‌گردد.
 
بزرگانِ داستان‌نویسی‌ چون کوه‌هایی‌ هستند که در دلشان گنج‌های فراوانی نهفته است. باشد تا بکاویم و بر اندوخته‌ها بیفزاییم.


فرهنگ روانشناسی/پروفسور محمود ساعتچی

۱۱ مهر ۱۳۹۴ ۱۱:۰۰:۲۸ ق.ظ

استادی می‌گفت: رسالت اصلی یک استاد، نقش کردن دقیق مفاهیم یک علم، در ذهن دانشجویان است و نه تعلیم گزاره‌های علمی؛ چه، اگر دانشجو مفاهیم را به‌درستی فراگیرد، راهی هموار به سوی «اکتشاف» گزاره‌ها خواهد داشت و به طور طبیعی و بدون زحمت، این اتفاق خواهد افتاد.

«فرهنگ روانشناسی» اگر از این زاویه نگریسته شود، اثری تألیفی و گرانسنگ است از استادی که از پیشکوتان روانشناسی ایران است و از بنیانگذاران یکی از شاخه‌های مدرن آن: روانشناسی صنعتی و سازمانی.



پروفسور محمود ساعتچی، استادتمام بازنشسته دانشگاه علامه طباطبایی، دو دوره عضو هیأت مدیره انجمن روانشناسی ایران، «چهره ماندگار ایران‌زمین» در سومین همایش بین‌المللی کسب و کار، و تدوین کننده و ارائه دهندۀ "مدل نظام مند انتخاب و بکارگیری اثربخش منابع انسانی در سازمان (مُناباماس)، از آن استادانی هستند که در بعضی از زمینه‌های روانشناسی و مدیریت، «فضل تقدمی»دارند که آثار ایشان را خواندنی می‌کند، هر قدر هم که در حوزه تألیف و ترجمه فرهنگهای روانشناسی به زبان فارسی در سالهای اخیر آثار متعددی متولد شده باشد.

از یک طرف، این فرهنگ، برای آموزش و یادگیری واژگان تخصصی روانشناسی برای دانشجویان مفید است، به‌ویژه آنکه تعاریف واژه‌ها در عین دقت، از روانی لازم برخوردارند: «براي افزايش تسلط خود در مطالعه و فهم درست مطالب تخصصي به زبان انگليسي، ابتدا بايد با ترجمه يا معادلهاي فارسي واژه‌هاي آن زمينه تخصصي، و سپس با تعریف یا تعاریف آن واژه خاص، آشنا شد. بهترين شيوه يادگيري معادل‌هاي فارسي اصطلاحات روانشناسي به زبان انگليسي و تعریف یا تعاریف آن واژه، در اختيار داشتن فرهنگ روانشناسي است.»

از طرف دیگر، تألیف فرهنگهای علمی توسط «اهل» آن علم، به پدیدایی و توسعه «زبان» آن علم مساعدت و ارتباط میان متخصصان را تسهیل می‌کند و به غنای بیشتر فرهنگ علمی می‌انجامد. به جای آنکه دانشجویان و استادان از واژه‌های انگلیسی در تفکر و ارتباط استفاده کنند، با معرفی معادلهای دقیق و خوش‌ساخت، واژه‌های فارسی را به کار میبرند و بدین ترتیب، پیوندی میان علم روانشناسی و فرهنگ فارسی به وجود می‌آید، پیوندی که شاید از بایسته‌های اولیه شکل‌گیری «علم بومی» و هماهنگ با سنت‌ها، نیازها، ... و «روان» فرهنگ ما باشد.

اتفاقاً این دغدغه را در آثار دیگر پروفسور ساعتچی نیز می‌توان دید؛ مثلاً در مقدمه کتاب «مبانی رفتار سازمانی، رفتار و بهره‌وری سازمانی با نگرشی بومی» مینویسند: « ... در استفاده از کتاب توجه داشته‌ام که تا حد ممکن از اشاره به اشخاص، شرکتها و سازمانهایی که برای ما در ایران ناآشنا هستند و ضرورتی هم برای آشنایی با آنها وجود ندارد، خودداری کنم و در مواردی که ابهامی ایجاد نمی‌کرد، از نام آشنا استفاده کنم. دوم اینکه ترجمه را با سبک آشنای خودم هماهنگ ساختم و ضمن حفظ معنا و مفهوم نوشته‌های اصلی، آن مفاهیم را با زبانی بیشتر قابل فهم به نگارش درآوردم. سوم این که تلاش کردم تا آنجایی که امکان دارد، به سه جنبه یعنی نظام مند بودن، هدفمند بودن و بومی بودن مطالب و موضوعات فصول مختلف کتاب، توجه داشته باشم.»

انتشار این کتاب را به جناب استاد، تبریک می‌گوییم و منتظر انتشار و گسترش ایده‌های ایشان در عرصه‌های نو و به‌ویژه «روانشناسی بهره‌وری راهبردی» می‌مانیم.

 

 

فضل الله توکلی -  دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت


عجیب ولی واقعی/مجموعه پنج جلدی ۱۰۰داستان ناگفته

۹ شهریور ۱۳۹۴ ۰۱:۵۵:۴۷ ب.ظ

برخی کتابها هستند که خواندن آنها برای همه لذت بخش است؛ چه اهل مطالعه باشند و چه نباشند.  فقط کافی ست آنها را باز کنیم و ازجایی شروع کنیم به خواندن؛ در آن صورت هیچ بعید نیست نرم نرمک حجم زیادی از کتاب را خوانده و یا طی چند نوبت تورق تقریبا همه آن را تمام کنیم و حتی بخش‌هایی از آن چنان برایمان جالب باشد که برای دیگران هم تعریف کنیم و یا اگر خود کتاب دم دستمان باشد، برای آنها گزیده ای از بخش‌هایی را که به نظرمان خیلی جذاب بوده  بخوانیم. مخصوصا اگر ساختار کتاب به گونه ای باشد که با متن هایی جذاب که به صورتی کوتاه و موجز در باره موضواعاتی متنوع نوشته شده باشند و البته مزین به تصاویری مرتبط و البته در قالبی خوش دست ارائه شده باشد.

آنچه در بالا گفته شد بدون هیچ اغراق یا اغماضی حکایت مجموعه پنج جلدی «۱۰۰ داستان ناگفته» است. صد داستان جذاب درباره پنج حوزه موضوعی زیر: تاریخ، تاریخ جنگ، رؤسای جمهور، موسیقی و علم و اختراعات.

ما در این مجموعه با حکایت های بسیار شنیدنی و جذاب روبه رو هستیم، اتفاقاتی بعضا ساده که به تغییر و تحولاتی باورنکردنی انجامیده اند. اصلی ترین ویژگی این حکایت ها آن است که با وجود تاثیر گذاری شان به ندرت در کتابهای تاریخی از آنها سخنی به میان آمده بنابراین اغلب بکر و شنیده شده اند و همین بر جذابیت آنها بسیار افزوده است.

حکایت‌هایی همانند مرگ همه مردم یک شهر به خاطر شرکت در انتخابات، پیدا کردن سه نخ سیگار که به پیروزی در یک جنگ می انجامد، زنی که قدرتمندترین دزد دریایی بود، این که جرج واشینگتن نخستین رپیس جمهور نبود، رئیس جمهوری که قربانی چند نخ سیگار اهدایی می شود و...هر کتاب از صد حکایت تشکیل شده و هر حکایت از متنی کوتاه و موجز تشکیل شده که در حجم ۲  صفحه همراه با عکسهایی مرتبط منتشر شده اند بنابراین با پنج کتاب با ساختارهایی مشابه طرف هستیم که در ۲۲۰ صفحه و با قطع خشتی منتشر شده اند. هرجلد توسط یک مترجم به فارسی برگردانده شده، اما در مجموع همگی روان و یکدست از کار در آمده اند. حسن این کتابها آن است که از هر کجای آن که بخواهیم می توانیم شروع کنیم و هر دو صفحه رو به رو هم شرح خواندنی حکایتی است که در یک نشست چند دقیقه ای می توان آن را خواند و لذت برد. همچنین باید گفت این مجموعه علاوه بر کیفیت سرگرم کنندگی بر اطلاعات عمومی خوانندگان خود می‌افزاید.

 

۱۰۰داستان ناگفته از علم
نویسنده: ریک بیر
مترجم: ابراهیم صالح رامسری

 خیلی از اختراعات و نظریه‏ های علمی که زندگی ما را دگرگون کرده‏ اند، بسیار اتفاقی و بدون نیت قبلی به وجود آمده‌اند. کتاب حاضر شامل سرگذشت ‏ها، رخدادهای تصادفی جالب و جرقه‏ هایی‌ست که در ذهن افراد زده شد و اختراعاتی تازه را به دنبال آورد. داستان‏های واقعی از افراد مشهوری مثل ایزاک نیوتون تا دانشمند گمنامی مانند آلبرت پارکهوس در پیش روی خواننده قرار گرفته است و از این سبب در کتاب حاضر خواننده سرگذشت هایی از دوهزار سال پیش از این تا سالهای اخیر هستیم. در این کتاب داستان‏ های متعددی از مخترعین فراموش‏ شده ‏ای آمده که وسایلی همچون رادیو، دوربین فیلمبرداری یا رایانه را خیلی زودتر از افراد معروفی که ما این اختراعات را به نام آنها می‏ شناسیم ابداع کرده ‏اند.

 

۱۰۰ داستان ناگفته از موسیقی
نویسنده: ریک بیر
مترجم: البرز قریب

کتابی که پیش رو دارید، داستان‏ های جالب، واقعی و در عین حال حیرت‏ انگیزی از دنیای موسیقی و موسیقی دانان است. داستان‏هایی به‏ غایت جذاب که شاید کمتر در تاریخ به آنها پرداخته شده است و نویسنده با زبردستی هرچه تمام‏ تر، جذاب‏ترین داستان‏های تاریخ موسیقی را از لابلای هزارتوی تاریخ بیرون کشیده است. این کتاب نه فقط برای اهالی موسیقی بلکه برای هر علاقمند موسیقی نیز می‏تواند جالب و جذاب باشد.

 

۱۰۰ داستان ناگفته از جنگ های تاریخ
نویسنده: ریک بیر
مترجم: رضی هیرمندی

همانطور که از نام کتاب پیداست، در این کتاب یکصد داستان ناگفته از جنگ‏های تاریخ گردآوری شده است. این کتاب با بیانی داستان‏ گونه و جذاب به پیروزی‏ ها و شکست‏ های ارتش‏ ها در طول جنگ‏های تاریخ می‏پردازد. داستان‏ هایی که شاید کمتر بدان‏ها پرداخته شده است. در این کتاب با ترفندهای نظامی بسیار جالب جنگاوران در طول تاریخ آشنا خواهید شد.

 

۱۰۰ داستان ناگفته از روسای جمهور
نویسنده: ریک بیر
مترجم: پرویز بابایی

آیا می ‏دانستید ده‏ها داستان شگفت ‏انگیز دربارۀ رییس‏ جمهورهای تاریخ وجود دارند ولی چندان بدان‏ها پرداخته نشده است. نویسنده با جست ‏و جو در ژرفنای تاریخ، این داستان‏ های جذاب را در این کتاب گردی ‏آوری کرده است. مثلا هیچ یک از ما نمی‏ دانیم آبراهام لینکن چرا ریش داشت؟ و یا اینکه در تاریخ رییس‏ جمهوری وجود داشت که فقط یک روز بر مسند قدرت نشست.  این کتاب پر است از داستان‏ های این‏ چنینی. از ویژگی‏ های برجستۀ این کتاب، نثر داستان‏ گونه و بسیار گیرای آن است.

 

۱۰۰ داستان  ناگفته از تاریخ
نویسنده: ریک بیر
مترجم: علی نظیف پور

این‏گونه نیست که همواره ارتش‏ ها و ظهور و سقوط امپراطوری‏ ها تاریخ را شکل دهند، گاه به شکلی ساده، افرادی کاملا عادی صحنۀ تاریخ را دگرگون کرده اند. مثلا یک راننده راه خود را گم می‏‌کند، یک پژوهشگر ازیاد می برد آزمایشگاهش را تمیز کند و یا یک سرباز لاابالی شلوغ‌کاری می‏‌کند و همین اتفاقات به ظاهر پیش پا افتاده، باعث شکل گرفتن ماجراهایی می شوند که تغییر مسیر تاریخ به دنبال دارند. در این کتاب در رهگذر تاریخ مروری شده به برخی از جالب ترین اتفاقاتی که به همین سادگی مسیر تاریخ را عوض کرده اند داستانهایی عجیب ولی واقعی.


دمی بی خویشتن با خویشتن

۲۴ مرداد ۱۳۹۴ ۰۲:۲۹:۲۹ ب.ظ

این کتاب " شاید شگفتی انگیزترین و هنگامه سازترین و چالش خیزترین کتابی باشد که من تاکنون نوشته ام". دکتر کزازی اینگونه سخن را آغاز می کند تا پیشاپیش خواننده را برای یک سیر و سلوکی غیرمنتظره آماده سازد. سیر و سلوکی عرفانی و کوششی برای خودشناسی که موضوع این کتاب را تشکیل می دهد.

 



کتاب با چند بحث کوتاه مقدماتی آغاز می‌شود  که عناوین آنها بدین قرار است: "خرد وابسته"، "سه گذار بزرگ" و "کمخوارگی و شکمبارگی"؛ جدا از بحث های مقدماتی به قسمتهای اصلی کتاب می رسیم که به نظر می رسد کزازی تاکید بیشتری روی این صفحات داشته است. این قسمت از سه بخش تشکیل شده است که به ترتیب عبارتند از: "گذار به خدایی"، "گذار در خدایی" و "گذار از خدایی". در واقع منظور از این سه عنوان همان سفرهای سه گانه مشهور عرفانی است که با این نام ها شناخته می شوند: "سیر الی الله"، "سیر فی الله" و "سیر من الله". البته این اثر به یکسان میان این سه بخش قسمت نشده است و بخش اول بسیار مفصل بوده بطوری که حدود هفتاد درصد کتاب را تشکیل می دهد. این در حالی است که بخش دوم و سوم هر کدام فقط در چهار صفحه مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند.

 



دکتر کزازی در بخش اول بطور مبسوط به موضوعات بسیار متنوعی در زمینه سیر و سلوک و عرفان می پردازد. ایشان در جای جای این بخش سنت ادبیات فارسی را نیز از همین جهت مورد واکاوی قرار داده است. البته از سایر حوزه ها و دانش ها نیز غافل نمانده و برای نمونه عناوینی همچون "روانسنجی"، "ناخودآگاهی و هنر"، "گونه های خواب"، "برون فکنی در بیداری"، "فالزنی: رایزنی با خود" و "فالزنی با دیوان حافظ" نیز دیده می شود.

هر چند استاد کزازی در این اثر خود بیشتر از آثار ادبیات فارسی که به موضوع عرفان اختصاص دارند، بهره برده است اما علاوه بر آنها حاصل تأملات و دیدگاه های خود را نیز در کتاب جای داده است. دیگر آنکه این اثر همانند سایر آثار دکتر کزازی به زبان فارسی ناب نگاشته شده و در آشنا ساختن خواننده با پارسی سره نیز مفید است. در پایان کتاب یادداشت ها و فرهنگ واژگانی وجود دارد که برای خواننده علاقمند بسی آموزنده است.

 

چند صفحه ای از این کتاب را ورق بزنید


٢٥ هزار پوند جایزه برای رمانی که کسی چاپش نمی کرد!

۵ تیر ۱۳۹۴ ۰۹:۴۴:۱۹ ب.ظ

۲۵ هزار پوند جایزه  براي رمانی که نويسنده‌اش  ٤٤ بار جواب رد از ناشران شنید.

به گزارش الفِ کتاب، به نقل از اعتماد، رماني كه داستان آن در روزگار امپراتوري چين مي‌گذرد، ٤٤ بار از سوي ناشران رد شد و جايزه ٢٥ هزار پوندي «والتر اسكات»، برترين جايزه رمان تاريخي، را از آن خود كرد؛ «ده هزار چيز» اثر «جان اسپرلينگ» داستان زندگي «ونگ منگ» يكي از چهار استاد بزرگ نقاشي قرن چهاردهم ميلادي است. نگارش اين رمان ١٥ سال طول كشيد و ناشران از انتشار اين كتاب سرباز مي‌زدند تا اينكه «داك‌وورث» سال گذشته «ده هزار چيز» را به چاپ رساند.


داوران اين كتاب را مسحوركننده خواندند و آن را توصيفي ظريف از امپراتوري چين قديم كه حس مدرن بودن را به خواننده منتقل مي‌كند، دانستند و اضافه كردند: ‌«داستان ده هزار چيز لذت‌بخش و لطيف است. حين خواندن رمان اسپرلينگ احساس مي‌كنيد به نقاشي‌هايي كه ونگ منگ خلق كرده، نگاه مي‌كنيد.»جان اسپرلينگ جايزه خود را در «فستيوال بوردرز بوك» در «ملروز» دريافت كرد. اسپرلينگ يكي از هفت نويسنده‌اي بود كه به فهرست نهايي نامزدان ششمين دوره اين جايزه راه يافته بود و توانست نويسندگاني همچون «مارتين آميس»، «آدام فولدز» و «هلن دانمور» را شكست دهد. «عليستر مفات»، رييس داوران، گفت: «از جسارت مارتين آميس در تمركزش بر هزل، تا مخلوطي پست‌مدرن از دادگاه قرن هفدهم و مراجعين كنوني در سيسيل، هند، تركيه و فرانسه، خواننده هزاران زندگي را تجربه مي‌كند. در نهايت روشن شدن دوره جذاب و كمتر شناخته‌شده‌تر از چين توجه ما را به خود جلب كرد. اين كتاب شايسته اعتبار بي‌حدوحصري است و اميدواريم جايزه والتر اسكات اين اعتبار را به او داده باشد.»

جان اسپرلينگ، مجري سابق راديو بي‌بي‌سي از سال ١٩٦٦ به نويسندگي رو آورد. از سال ٧٦ تا ٨٨ منتقد هنري «نيو استيتسمن» بود. او تا به‌حال ٣٠ نمايشنامه و چهار رمان نوشته است. بعد از اينكه اسپرلينگ به فهرست نهايي راه يافت، گفت: «خيلي خوشحالم كه يكي از نامزدهاي نهايي هستم، بيشتر به اين خاطر كه به والتر اسكات هم علاقه‌مندم و تمام داستان‌هايش را خواندم و در كتابخانه‌ام چند جلد از كتاب‌هاي او را دارم. خودم را يك رمان‌نويس تاريخي نمي‌دانم، چون همه ما در تاريخي ادامه‌دار زندگي مي‌كنيم و باور دارم كه فقط با راهنمايي تاريخ مي‌توانيم به دركي بهتر از خودمان برسيم.»

جايزه والتر اسكات براي رمان تاريخي جايزه ادبي بريتانيايي است كه در سال ٢٠١٠ بنيان نهاده شد و با جايزه نقدي ٢٥ هزار پوندي يكي از بزرگ‌ترين جوايز ادبي انگلستان است. از قوانين جايزه والتر اسكات اين است كه زمان داستان‌ها حداقل ٦٠ سال پيش باشد، به انگليسي نوشته‌شده باشد و سال قبل از شركت در اين جايزه منتشر شده باشد.


بر کورش چه گذشت

۲ تیر ۱۳۹۴ ۱۲:۲۱:۱۵ ب.ظ

بی‌گمان تاریخ ایران قدمتی دیرینه‌تر از حکومت کورش کبیر دارد، اما کورش دوم بنیان‌گذار حکومت هخامنشی، نخستین پادشاه ایرانی‌ست که مکتوباتی مستند از او و درباره او برجای‌مانده است. کورش از نوادگان آخرین پادشاه ماد بود، او پاسارگاد را به‌عنوان پایتخت خود برگزید که این محل ملک دودمان هخامنشی بود، بعدها به مدفن او نیز بدل شد. حکومت کورش بر منطقه پارس ابتدا خراج گذار مادها بود، اما او بر آن‌ها شورید و مادهای بسیار نیرومند را شکست داد و کشورهای تحت سلطه آن‌ها را به قلمروی خود افزود. سپس سراسر شرق نزدیک آسیا را به‌جز مصر، تصرف کرد و دامنه سرزمین‌های تحت حکومت خود را تا آسیای مرکزی گسترش داد. کورش مرزهای ایران را به حدی گسترش داد که تا آن زمان سابقه نداشت.

روایت است که هر سرزمینی را که فتح می‌کرد، مردم با جشن و سرور پذیرایش می‌شدند؛ زیرا نه‌تنها اجازه غارت اموال مردم را به سربازان خود نمی‌داد، بلکه به آداب و رسوم و آیین‌های آن مردم نیز احترام می‌گذاشت. در متون بابلی آمده که او بابل را بدون جنگ به تصرف درآورد، امنیت ساکنان شهر را تضمین کرد و صلح را در آنجا برقرار ساخت و حتی سربازان خود را به نگهبانی از معبد بزرگ بابل گماشت تا از تاراج مصون بماند و به مردم در بازسازی معابدشان یاری رساند. او همچنین هزاران تن از مردمی که به‌زور از این شهر کوچانده شده بودند به زادگاه‌شان بازگرداند و به مردم در نوسازی معبدهای بابلی آسوری و ایلامی مدد رساند. دست‌گیری او از مردم مغلوب آن‌چنان معروف شد که کار تصرف سرزمین‌های باختری بین‌النهرین را برای او آسان ساخت. خلق‌وخوی کورش چنان بود که حتی دشمنانش نیز به بزرگی از او یادکرده‌اند، حتی یونانی‌ها که در دنیای باستان دشمنان قسم‌خورده پارسیان بودند. پدر ایران کتابی ست درباره زندگی چنین مردی که فخر مردم این دیار در طول تاریخ بوده است.

میر جلال‌الدین كزازی نویسنده، پژوهشگر، مترجم و شاهنامه پژوه، متولد سال ۱۳۲۷ در كرمانشاه است. کزازی درزمینهٔ تاریخ و فرهنگ ایران نامی‌ست بااعتبار و به قلم او پژوهش‌های ارزنده‌ای در این حوزه منتشرشده است که جملگی نشان از دانش و آگاهی و مهم‌تر از همه عشق او به این سرزمین و پیشینه‌ی پرشکوهش دارد. «از آغاز تا پادشاهی منوچهر»، «از پادشاهی خسرو پرویز تا پادشاهی یزدگرد»، «از پادشاهی لهراسب تا پادشاهی دارای داراب»، «از داستان بیژن و منیژه تا آغاز پادشاهی لهراسب»، «از داستان فرود سیاوش تا داستان اكوان دیو»، «پیروزی خون بر شمشیر»، «خاقانی شیروانی»، «خشم در خشم» و «دیدار با اژدها» از این جمله‌اند.

«پدر ایران» به عنوان یکی از تازه‌ترین کتاب‌های منتشرشده به قلم کزازی، اثری‌ست در قالب داستانی، تحقیقی و پژوهشی؛ کزازی پیش‌ازاین «پسر ایران» را به همت انتشارات معین منتشر کرده بود که با رویکردی داستان گونه به زندگی حکیم ابوالقاسم فردوسی می‌پرداخت. پدر ایران نیز بر همین شیوه نگاهی دارد داستانی به زندگی كوروش کبیر، روایتی دلکش که از تولد تا مرگ پابه‌پای این چهره نامدار پیش می‌آید و خواننده را نیز با خود همراه می‌كند.

 



درباره زندگی کورش همچون هر بزرگ‌مرد دیگری در تاریخ افسانه‌ها فراوان است که با تاریخ درآمیخته، کزازی نیز در دیباچه کتاب به این مهم اشاره‌کرده است. او پدر ایران را داستانی زیستنامه‌ای خوانده است. اثری که به زعم او بر سه پایه مهم بنا شده است. نخست تاریخ؛ چرا که کورش شخصیتی برآمده از تاریخ است و کزازی تاریخ ایران باستان و حکومت هخامنشیان را در این اثر موردتوجه قرار داده و پیکره و پیرنگ داستان را با استفاده از یافته‌ها و رخدادهای تاریخی این دوران ساخته و داستان را برگرد آن‌ها تنیده است. بر این اساس روند این داستان مبتنی بر تاریخ است. دومین پایه این اثر را افسانه‌ها تشکیل می‌دهند. در پیرامون زندگی کورش افسانه‌ها فراوانند و برخی از آن‌ها کارکردی نمادین دارند. از این منظر در این روایت داستانی که از تولد تا مرگ کورش را دربرمی‌گیرد، افسانه‌ها نیز ازجمله آبشخورها محسوب می‌شوند. سومین پایه کار هم پندار بوده، چراکه این اثر هم به‌هرحال روایت داستانی و تاریخی ست. بنابراین همانند هر اثر هنری نیز پندار نویسنده  در آن دخیل بوده است و درواقع هر جا که رخدادهای تاریخی کاستی‌هایی داشته نویسنده از قوه پندار خود بهره برده تا خلاء ها را پرکرده است. باوجود این توضیح، می‌توان بر این نکته اذعان داشت که کزازی در این اثر تاریخ را قربانی جذابیت‌های داستانی نکرده و با افسانه سازی و خیال پروری تصویری مسخ‌شده و دروغین از کورش پیش روی مخاطب نگذاشته است. شاید آن میزان از بزرگی، هوش و ذکاوت به‌عنوان یک پادشاه و درنهایت جوانمردی و نگاه انسانی‌اش اغراق‌آمیز جلوه کند، اما حقیقت این است که این مسئله ساخته خیال کزازی یا تاریخ نگاران ایرانی نبوده بلکه تاریخ‌نگاران غیر ایرانی و حتی روایت بازمانده از رومیان که دشمنان دیرینه ایرانیان بوده‌اند همگی چنین تصویری از کورش ارائه کرده‌اند و ازاین‌سبب نمی‌توان آن را یکسره افسانه پنداشت.

داستان این کتاب با رویای آژیدهاک پادشاه ماد آغاز می‌شود. او در خواب می‌بیند روی شکم دخترش ماندان، درخت تاکی روییده که سرتاسر سرزمین‌های آسیا را فراگرفته است. روز بعد مغان و خواب‌گزاران را نزد خود فرامی‌خواند تا خوابش را تعبیر کنند. آنان ابتدا در هراسند که شنیدن تعبیر خواب خشم پادشاه را برانگیزد، اما وقتی از آژیدهاک امان می‌گیرند، خوابش را تعبیر می‌کنند. آن‌ها از تولد پسری سخن می‌گویند که مادرش ماندان است، پسری که در آینده پادشاهی ماد را برخواهد انداخت. آژیدهاک دخترش را که به همسری کمبوجیه حکمران پارسی در آمده نزد خود فرامی‌خواند. ماندان وقتی به هگمتانه می‌رسد باردار است. بنابراین پدرش نقشه‌ای می‌کشد که فرزند او را ربوده و سربه نیست کنند. به ماندان می‌گویند فرزندش مرده به دنیا آمده است. اما دست تقدیر این‌گونه بود که کورش جان سالم به دربرده و نزد خانواده جنگلبانی بزرگ شود و...

داستان کتاب جذاب و پرکشش است اما زبانش قدری دشوار به نظر می‌رسد. کزازی همچون دیگر آثار خود برای نگارش این کتاب نیز از زبان فارسی سره بهره برده، حذف واژگان مأنوسی که در سال‌های دور و نزدیک از دیگر زبان‌ها به فارسی وارد شده و جایگزین کردن معادل‌های فارسی آن‌ها که سال‌هاست رایج نبوده نثر کتاب را کمی دشوار ساخته اما درعین‌حال این نثر از امتیازات کتاب نیز محسوب می‌شود. چراکه کتاب را از منظر زبانشناسانه از ویژگی‌های ارزنده‌ای برخوردار می‌سازد. کزازی نه‌تنها لغات دشوار را در پانویس هر صفحه آورده است بلکه در پایان کتاب نیز با واژه‌نامه‌ای لغات دشوار کتاب را یکجا در اختیار مخاطب قرار داده است.

حمیدرضا امیدی سرور


نصرالله پورجوادی «گنج حکمت» را به «ایوان جان» رساند

۲ تیر ۱۳۹۴ ۱۲:۱۹:۰۹ ب.ظ

به گزارش خبرنگار مهر، مجموعه «گنج حکمت» گزیده‌ای است از آثار منثور پارسی که اگرچه ناشناخته نیستند اما به اندازه‌ای که باید و شاید خوانده نشده‌اند. از این‌رو بنای فراهم‌آورندگان این مجموعه برآن بوده که از هر جهت، متنی گیرا و تاثیرگذار به دست بدهند تا لااقل این اندازه از میراث گرانبهای ادب پارسی خوانده و فهمیده شود.

انتخاب‌ها، کار استادانی است که غالبا آن را تصحیح کرده و با احاطه‌ای که به محتوای اثر داشته‌اند، ضمن انتخاب بهترین فرازها کوشیده‌اند تا با گذاشتن حرکت‌ روی کلمات و علامت‌گذاری صحیح و آوردن معانی واژه‌ها و عبارات، خواننده را در خواندن متون قدیم یاری دهند.

در مجموعه «گنج حکمت» بیش از هر چیز به حکایت پرداخته شده است؛ زیرا بسیاری از نویسندگان، خصوصاً نویسندگان صوفیه، عموماً از قالب حکایت به سبب توانایی آن در جلب مخاطب استفاده کرده‌اند.

«ایوان جان»، عنوان یکی دیگر از مجلدات مجموعه «گنج حکمت» است که به آثار احمد غزالی، برادر کوچک ابوحامد محمد غزالی، فلیسوف قرن پنجم پرداخته است. گزینش و توضیح و خوانش متن برعهده نصرالله پورجوادی، پژوهشگر آثار احمد غزالی و موسس مرکز نشر دانشگاهی است.

احمد غزالی صوفی است و تصوف او عاشقانه. در این تصوف نسبت یا رابطه انسان با خدا از راه عشق در نظر گرفته می‌شود. تصوف عاشقانه را می‌توان دربرابر تصوف عابدانه قرار داد. «سوانح» براساس نبت عاشقی و معشوقی نوشته شده و داستان مرغان براساس نسبت بنده و مولی.

به گفته پورجوادی، غزالی فقط در اشعاری که نقل می‌کند از نسبت عاشقی هم سخن به میان می آورد. زبان شعر، زبان تمثل است و لذا می‌توان بندگی و ارادت مرغان را حالت عاشقی دانست. اما در خارج از زبان شعر، نسبتی که مرغان با سیمرغ دارند نسبت بندگان و رعایا به پادشاه و خواجه و مولای ایشان است.

«گنج حکمت»، فقط به آثار منثور پارسی پرداخته است. مجموعه «گنج حکمت» با یک لوح شنیداری همراه است. این لوح که خوانش منتخبی از متن گزیده‌هاست می‌کوشد تا با بهره‌گیری از جادوی کلام و موسیقی، طیف گسترده‌تری از مخاطبان را که به هر دلیل خواندن متن‌های ادبی را دشوار می‌یابند با این متن آثار آشنا شوند.

«ایوان جان» گزیده آثار احمد غزالی از مجموعه «گنج حکمت» با گزینش و خوانش نصرالله پورجوادی از سوی انتشارات معین و در ۲۲۰۰ نسخه منتشر شده؛ قیمت این کتاب ۱۰ هزار و قیمت آن همراه با دو لوح شنیداری، ۳۲ هزار تومان است.


  << قبلی   1   2   3   4   5   بعدی >>
 
نماد اعتماد الکترونیکی

 

 

 
پرفروش ترین عناوین
اکولوژی و محیط زیست خودمونی
اکولوژی و محیط زیست خودمونی

140,000 ریال
فرزند ایران
فرزند ایران

120,000 ریال
وخشور ایران
وخشور ایران

80,000 ریال

پر بازدیدترین عناوین
یادداشت های علم(دورۀ هفت جلدی)

یادداشت های علم(دورۀ هفت جلدی)

950,000 ریال
تجزیه و تحلیل و شرح ردیف موسیقی ایران

تجزیه و تحلیل و شرح ردیف موسیقی ایران

300,000 ریال
درخت انجیر معابد

درخت انجیر معابد

500,000 ریال

جدیدترین عناوین منتشر شده
یکصد فیلسوف تاثیرگذار تاریخ
یکصد فیلسوف تاثیرگذار تاریخ

350,000 ریال
یکصد دانشمند تاثیرگذار تاریخ
یکصد دانشمند تاثیرگذار تاریخ

400,000 ریال
یکصد رهبر تاثیرگذار تاریخ
یکصد رهبر تاثیرگذار تاریخ

400,000 ریال
 

عضویت در خبر نامه